روانکاوی بوده‌اند، بلکه الگوی متعالی صداقت حرفه‌ای و مسئولیت اخلاقی نیز بوده‌اند. در همه سال‌هایی که شاگردشان بودم، شاهد توجه بی‌وقفه ایشان به عمق تجربه انسانی مراجعان و احترام عمیقشان به اندیشه‌های متفاوت بودم. چنین تلاشی را نمی‌توان با قضاوت سطحی یا نگاه کوتاه‌مدت سنجید.

امروز، در شرایطی که گاه صداهای نادرست و قضاوت‌های شتاب‌زده ممکن است تصویر واقعیت را مخدوش کنند، وظیفه ماست که با تکیه بر تجربه شخصی و شناخت مستقیم، صداقت، دانش و تأثیر ژرف استاد را گرامی بداریم و یادآوری کنیم که ارزش واقعی یک معلم و درمانگر، در تعهد مستمر او به علم، اخلاق و انسانیت نهفته